fbpx

Autismeblog

Focus op hoofdzaken zorgt voor een rustig hoofd en een goed gevoel

Toen ik deze drie angsten niet herkende kon ik mijn echte hoofdzaken niet herkennen en me ernaar gedragen. Terwijl me dat nu juist een fijner leven geeft. Nu ik deze faalangst, sociale angst en straalangst heb herkend en heb beschreven ervaar ik veel meer rust in mijn hoofd. Ik weet nog veel preciezer wat ik nodig heb, gedraag me ernaar en voel ik me vanzelf goed.

Ik heb nu een veel betere focus op hoofdzaken en veel minder op energie vretende bijzaken. Mijn hoofdzaken nu zijn intuïtie, mijn sociale en zakelijke leven.

Sterke autistische intuïtie

Ergens link ik deze moeilijkheden aan de zeer sterke autistische intuïtie, die praktisch denken moeilijker maakt. Mijn intuïtie heeft een lange en korte termijnplanning nodig, om praktisch te kunnen denken, maar hier speelt mijn (angstige) gevoel ook in mee. Deze laat ik los door het van me af te schrijven en pas dan ga ik verlangen naar een sociaal leven.

Ik dacht amper aan familie, vrienden en voelde amper het verlangen naar een liefdesrelatie. Terwijl dat nou juist de nodige erkenning geeft en goede gevoelens, die me kracht geven voor een fijn leven. Eerder dacht ik dat mijn vrijheid het ultieme geluk voor me was.

Ik heb genoeg kennis, ervaringen en inzichten vastgelegd, waardoor ik nu praktisch en intuïtief kan gaan leven. Mijn nieuwe vrienden helpen me hierbij door gewoon vragen te stellen over mijn verleden. Ze geven voorbeelden voor écht persoonlijk contact, zonder bang te zijn voor afwijzing. Deze sociale angst verstoorde eerder mijn hele leven.

Een fijn sociaal leven

Ik kan eindelijk voor het eerst in mijn leven een weekplanning maken die geeft wat ik écht wil en nodig heb: sociale interactie. Nu kan ik eindelijk oefenen met verbanden leggen, terwijl ik in gesprek ben. Nu heb ik voorbeelden gehad hoe zoiets gaat in een ontspannen sfeer. Gewoon door mijn vriendenclub die ik bij Ixta Noa heb leren kennen.

In deze blog had ik het over uren zelfzorg, maar dat doe ik niet meer. Ik doe nog veel meer burpees en nu heb ik veel meer tijd voor familie, vrienden en nieuwe contacten. Ik besef dat ik zoveel aan zelfzorg deed, omdat ik mijn familie en vrienden aan het vermijden was. Ik was bang voor hun afwijzing. Elke keer als ik met ze afsprak voelde ik een ontzettende (sociale) druk.

Ik heb veel te veel kennis verworven, waardoor ik moeilijker met andere mensen kon praten. Ik had een te grote focus op kennis in plaats van op sociale vaardigheden.

Tegenwoordig tonen zij interesse met persoonlijke vragen en durf ik het goede gevoel dat daarbij ontstaat, te ontvangen. Mijn verlammende sociale en straalangst is over, maar alleen in mijn comfortzone. Deze wil ik weer uitbreiden, want anders ga ik me vanzelf weer minder goed voelen.

Voor mij begon deze ontwikkeling keer op keer door me sociaal zakelijk te ontwikkelen, waardoor mijn privéleven steeds beter werd. Dat geeft veel voldoening, want ik zie eindelijk de verschillen. Ik zie letterlijk mijn persoonlijke groei en dat motiveert om te blijven veranderen.

Zakelijk vind ik maar oppervlakkig

Zakelijke communicatie vind ik oppervlakkig, want in die wereld ervaar ik dat mensen een ‘rolletje spelen’. Ik speelde ook zo’n rolletje. Ik had veel te weinig diepgaande interesse, alleen maar zakelijke en oppervlakkige interesse. Ik liet me te veel meesleuren met wat de meeste mensen deden: weinig persoonlijk contact maken.

Nu zie ik dat daar een logische volgorde in is om me als autistisch iemand te ontwikkelen. Dat begon eerst met het aanpakken van mijn heftige (zakelijke en sociale) faalangst. Ik legde alles tot in detail vast en daarna zocht ik nieuwe zakelijke contacten, voor het oefenen met sociaal zakelijk denken.

Zo wilde ik me sociaal ontwikkelen. Dat is gelukt, want ik heb genoeg fouten gemaakt bij veel mensen. Met sommigen heb ik geen contact meer, maar met anderen wel. Door de mensen met wie ik nog wel contact mee heb krijg ik steeds meer hoop voor de toekomst.

Ik durf elke maand af te spreken met Jeroen. Hij is een zakelijk contact die mij in liet zien dat sociale ‘onzin’ ook zinnig kan zijn. Hij durfde een zakelijke afspraak voor me te regelen en daar hebben zijn collega’s en ik veel van geleerd.

Nu durf ik meer om dat soort dingen te vragen, omdat ik meer zelfkennis en ervaring heb. Ik ga steeds vaker moeilijke gesprekken helemaal vrijwillig en spontaan aan. Nu wil ik die aangaan met andere autistische mensen.

Online en offline leven vind ik een must

Al deze vaardigheden heb ik geoefend in het offline leven. Ik durf ook online meer mensen te ontmoeten. Zo hoorde ik in mijn vriendenclub van Ixta Noa van een unieke website voor mensen met een psychische kwetsbaarheid. Daar kunnen zij gratis op zoek naar vriendschappen of een liefdesrelatie.

Ik heb het over www.durfjijmetmij.nl. Helaas is mijn begeleidende organisatie hier niet bij aangesloten, maar die van jou misschien wel.

Voel je inmiddels een band met mij, dan durf je misschien ook wel met mij een kennismaking in te plannen.

Mijn ontwikkeling begon dus altijd zakelijk. Ik ging me afvragen waarom ik iets wél zou gaan doen en later bedacht ik me waarom ik me zo gedroeg, zoals ik dagelijks doe. Zo ging ik zakelijker kijken naar mijn persoonlijke situatie en kon ik beter voor mezelf opkomen en zorgen.

Het begon zelfs al op de basisschool, zette door op de middelbare school, en in het studenten- en werkende leven. Mijn nieuwe blog zal aangeven waarom mij dat zo goed deed, hoe ik het deed, maar vooral wat de stappen daarheen waren.