fbpx

Autisme en hoe je ermee om kunt gaan

Deze angsten herkennen is bijna voldoende voor mij

Voor het goed presteren op mijn werk en in mijn familie hoefde ik maar drie autistische angsten te herkennen en toen werd de rest ook minder erg: faalangst, sociale angst en straalangst.

Ik denk dat dit komt omdat autistische mensen van nature meer (neurodivers) denken en dat dit angsten verergert. Goede gewoontes helpen mij hier bij, want dan kan ik me gedragen naar mijn hoofdzaken, die mijn toekomst fijner maken.

Dat is wat mij betreft wat autistische intuïtie uniek maakt. Ik beschouw het als mijn richtingaanwijzer en stappenplan naar een volwaardig leven, met werk, fijne sociale contacten en rust.

Helaas ben ik hier ook erg bang voor. Ik ben bang dat ik zal falen, omdat ik niet sociaal genoeg ben en ik ben al helemaal bang om te stralen. Ik noem deze angsten faalangst, sociale angst en straalangst en zijn allen een gevolg, omdat ik me niet veilig genoeg voel.

Grote kans dat de meeste mensen die laatste angst niet eens kennen, maar dat is wel de angst die iedereen als sterkste heeft. Deze straalangst zorgt ervoor dat ik mijn mening niet durf te geven. Die straalangst maakt me ook bang om op de voorgrond te treden, zowel bij familie, vrienden als voor een (groot) publiek.

Deze angsten heb ik tientallen jaren niet onder woorden gebracht. Nu breng ik ze wel onder woorden en laat ik me veel minder tegenhouden bij mijn familie en vrienden.

Laatst zei ik nog tegen mijn vader dat hij geen discipline heeft. Dat zou ik tot een jaar geleden nooit zeggen. Nu weet ik waarom ik het niet durfde, want ik zag niet in hoeveel mijn vader altijd voor me heeft gedaan. Ik voelde me altijd achtergesteld bij mijn zusje. Nu ik dat begrijp komt het er spontaan uit.

Ook ben ik me over deze straalangst heen aan het zetten door deze blog te maken. Ik ben nu veel minder bang om te falen, omdat ik alles goed onderzoek. Ik ben ook steeds minder bang om te stralen, omdat ik complimenten niet meer wegwuif en ik meer vertrouw op mijn sociale vaardigheden.

Al deze kleine stapjes heb ik gezien en gevierd, waardoor ik nu een fijn leven heb en blijf houden. Gewoon omdat ik mijn angsten durf te beschrijven.

Alle angsten zijn verbonden

Tot mijn 13de zat ik op speciaal onderwijs, maar ik ging naar regulier middelbaar onderwijs. Dat was een grote sprong. Ik ging van hoge cijfers halen ineens naar magere zesjes. Gedurende de middelbare school groeide ik wel door van het vbo/vmbo-b naar de mavo/vmbo-t. Daar kreeg ik zelfvertrouwen van, maar dat was niet voldoende.

Ik durfde mijn nieuwe zelfvertrouwen niet te laten zien aan andere mensen. Ik had een te grote sociale angst. Ik durfde het niet met mijn ouders over mijn 9,1 te hebben. Daarmee ging ik mijn wiskunde eindexamen in toen ik 17 jaar oud was.

Ik had zelfvertrouwen genoeg om er helemaal niet voor te leren, terwijl mijn docent zelfs aan een 10 op mijn eindlijst dacht. Die zou ik krijgen als ik een 9,9 voor mijn eindexamen zou halen. Ik deed zelfs precies het tegenovergestelde: ik leerde helemaal niet voor wiskunde.

Ik was te bang om te stralen, want mijn faalangst was te heftig. Ik ging extra hard leren voor mijn andere examenvakken. Ik was te bang dat ik zou falen. Die angst was onterecht, want ik haalde alles met een voldoende en ik mocht zelfs twee onvoldoendes halen.

Ik was niet vaak genoeg mijn verleden aan het vergelijken met mijn heden. Dat is het grote nadeel van zulke sterke intuïtie. Intuïtie is namelijk toekomstgericht en niet gericht op het verleden, terwijl daar mijn persoonlijke waarheid ligt. Al die overheersende gevoelens en emotionele uitbarstingen heb ik omdat ik simpelweg een verleden heb.

Dit verleden wil ik achterhalen en volledig begrijpen. Vandaar dat ik nu dagelijks mijn Excel-dagboek bijhoud. Ik beschrijf mijn eigen gedrag en denkwijze en daardoor ga ik automatisch fijner om met mezelf en andere mensen.

Kijk naar jouw persoonlijke feiten

De overstap van de mavo naar het mbo voelde veel minder groot, want ik zag de feiten. Ik had drie grote bewijzen dat ik goed kon leren. Ik ging als enige van speciaal onderwijs naar regulier onderwijs, na twee jaar kon ik naar een hoger niveau en de meeste vakken waren een 7 of hoger waard na mijn eindexamen.

In die tijd had ik drie bewijzen nodig. Tegenwoordig heb ik er maar twee nodig, soms zelfs maar één. Mijn intuïtie bepaald het feilloos voor mij. Zo vroeg ik laatst aan een man in mijn nieuwste vriendengroep of hij een keer 1-op-1 wilde afspreken en dat wil hij wel. Ik had maar één bewijs: we hebben een sociale klik.

Het gaat voor mij ook om het aantal momenten dat ik die bewijzen onder ogen durf te komen. Ik confronteer me dagelijks met mijn Excel-dagboek. Hierin noteer ik sinds vorige week hoe vaak ik mezelf laat zien. Ik noteer wat ik doe, hoe dat is gekomen en waarom ik het zo heb gedaan.

Elke verandering van denkwijze en gedrag betekent voor mij groei en dat is wat ik nodig heb. Mijn denkwijze zit namelijk vol met angst. Coaching helpt die naar boven te halen.

Coaching is mijn wondermiddel

Groeien kan ik het beste als ik me laat coachen en de manier van coachen kan veranderen na verloop van tijd. Ik hoef alleen maar te doen wat ik denk. Wat jij denkt gaan we samen verhelderen in gratis online challenges. Zo leer ook jij jezelf gratis te coachen.

Ik laat me toch liever helpen door ervaringsdeskundigen. Mijn nieuwste coach is zo’n ervaringsdeskundige coach en zij heef communicatiewetenschappen gestudeerd. In mijn laatste gesprek met haar gingen we in op de marketing van Auti Building, want hier zat weinig structuur in. Zonder haar hulp had ik hier nooit zo snel gestaan.

Een andere ervaringsdeskundige coach werkt bij Ixta Noa. Deze organisatie heeft me al vier verschillende coaches opgeleverd. Zij hebben mij gratis gecoacht.

Doe eens wat je écht wilt

Mijn gemakkelijke leventje bestond de laatste weken uit soms een hele dag Netflixen. Dat was mijn nieuwste manier om minder streng voor mezelf te zijn. Ik had meer dan ooit een vakantiegevoel. Ik was niet meer totaal geobsedeerd met mijn persoonlijke ontwikkeling en toch is het ervan gekomen.

Nu kan ik eindelijk meepraten over films en series en niet alleen maar over de superhelden films en series die ik keek. Laatst keek ik zelfs voor het eerst een zombiefilm, bij een vriend thuis, en die vond ik zowaar grappig! Terwijl ik bang was dat ik dit genre niet leuk zou vinden.

Nu gedraag ik me naar wat ik nodig heb en focus me op mijn hoofdzaken. Ik weet wie ik ben en ik voelde me ineens minder buitengesloten. Ik durf mee te praten en ineens kan ik mijn stemming en gevoelens positief beïnvloeden. Nare gevoelens van anderen voel ik sowieso amper en daar gaat deze YouTube video over.